Heleen en Emmie, 29 april 2010
België , Gent 22°

Heleen & Emmie op bezoek in Barnum

Heleenverslag.

De tijd staat niet stil. Het is al eind april. Vorige week vrijdag brachten we in Barnum voor de eerste graad – onze voormalige middelbare school – een presentatie over Senegal. Naar aanleiding van hun mondiale dag en sponsorloop stelden we het project van Sora in Daga voor en vertelden we over onze eigen inleefreis. Vrijdag 7 mei zullen de eerste- en tweedejaars wandelen ten voordele van drie projecten, waaronder het humanitair project van Sora.
Een lesuur lang probeerden we de leerlingen aan de hand van ons verhaal mee te nemen naar Senegal. Ons programma bestond uit vier delen. Allereerst spraken we over het onderscheid tussen ontwikkelingshulp en ontwikkelingswerk. Zo definiëren wij, als vrijwilligers van Sora, ontwikkelingswerk als het samen zoeken naar haalbare en duurzame oplossingen en dit niet enkel vanuit ons eigen standpunt, maar ook vanuit het standpunt van het ontwikkelingsland. Vervolgens reisden we af naar Senegal – figuurlijk dan toch. Niet alleen de opzwepende djembéritmes zijn immers kenmerkend voor Senegal. Daarom vertelden wij wat meer over het land en zijn cultuur.
Voor we het over Sora hadden, probeerden we de leerlingen even onder te dompelen in de Afrikaanse sfeer door middel van een filmfragment. Onze powerpointvoorstelling ondersteunde ons verhaal met beeldmateriaal. De leerlingen luisterden aandachtig.
Ik vind het super dat we de kans krijgen om onze unieke belevenissen met anderen te delen. We proberen op die manier mensen aan te zetten om ook hun steentje bij te dragen voor de (Senegalese) medemens. Zelfs met een klein gebaar verwerf je een onschatbare rijkdom in je hart: de Senegalese warmte, vriendschap en dankbaarheid vormen een onbetaalbaar geschenk dat wij de voorbije zomer mochten ontvangen.
Ons verhaal eindigt hier niet… *wordt zeer binnenkort vervolgd*
Warme groeten,
Heleen.

Emmie-ervaring.

Het kriebelde toch een beetje toen we daar vooraan stonden. Lesgeven ofzo?! De voorbije weken hadden we op kot samen hard gewerkt om een degelijke presentatie te maken. We hadden er ongelofelijk veel zin in om ons verhaal eindelijk nog eens uitgebreid uit te doeken te kunnen doen. Iets na elven sijpelden leerlingen van de eerste graad het lokaal binnen en startten wij ons relaas… En hup, daar gingen we dan!
Heel leuk om te doen. Hopelijk hebben de leerlingen er wat aan gehad en heeft ons verhaal hen niet onberoerd gelaten.
Dikke kus, Emmie.
xxx

Verras EmmieHeleenMariekeKarlien in België met een belletje via HalloBuitenland.be